2012, ഓഗസ്റ്റ് 21, ചൊവ്വാഴ്ച

ചാക്കുകള്’ വിളയാടുമ്പോള്പുഷ്പിക്കുന്ന ‘കറന്സികള്’

'നാണം കെട്ടവന്റെ ആസനത്തില് ‍ആല് കിളിര്‍ത്താല് ‍അതും അലങ്കാരം' എന്നത് ശരി തന്നെയെന്നു ഇതിലും നന്നായി തെളിയിച്ചു തരാന് ‍ഇനി പ്രപഞ്ചം ഉള്ളിടത്തോളം കാലം ഒരു മഹാശക്തനും, ഒരു മഹാ ദിവ്യനും കഴിയുകയില്ല.ആ പ്രയോഗത്തില് ‍തെല്ലും അതിശയോക്തി ഇല്ലെന്നും ആല് വളര്‍ന്നു ‍വളര്‍ന്നു വരും തോറും അലങ്കാരം ഏറിയേറി വരുമെന്നും തെളിയിപ്പിച്ചു തന്നത് ഭാരത മണ്ണിലെ കൊണ്ഗ്രെസ്സുകാര് ‍ആണെന്ന കാര്യം ഓര്‍ത്തു ലോകത്തെ നോക്കി കൊണ്ഗ്രെസ്സുകാര്‍ക്ക് ഗര്ജ്ജിക്കാവുന്നതാണ്. പണം എറിഞ്ഞും കസേര എറിഞ്ഞും ആളെ പിടി കൂടി അധികാര കസേരയില് ‍ചടഞ്ഞിരിക്കാന്‍ കഴിയുന്നത്‌ ചില്ലറകാര്യം ഒന്നുമല്ല. കണ്ണ് എറിയുന്നത് പോലെയോ, കരള് ‍കവര്‍ന്നെടുക്കുന്നത്‌ പോലെയോ ആയാസരഹിതമായ പണിയൊന്നും അല്ല ഇത്. ഒട്ടൊന്നു നനഞ്ഞാല് ‍അടിമുടി കുളിച്ചു കയറണം എന്നതിലും കൊണ്ഗ്രെസ്സുകാര്‍ക്ക് ശങ്കയൊട്ടില്ലതാനും. നല്ല വെള്ളത്തില് ‍കുളിച്ചു ശുദ്ധി തേടുന്ന കാലമൊക്കെ കൊണ്ഗ്രെസ്സിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു കടങ്കഥ മാത്രം ആണ്.എത്രമേല് ‍ദുര്‍ഗന്ധപൂരിതമാകുന്നുവോ, അത്രമേല് ‍ഗംഭീരം എന്ന് കരുതി മലിനമാം വെള്ളത്തില്‍ മുങ്ങാംകുഴിയിട്ട് കിടക്കുന്നതിലുള്ള ഹരമാണ് അനവദ്യസുന്ദരം എന്നും,അതുല്യഅനുഭുതി എന്നും സോണിയാഗാന്ധി, മന്‍മോഹന്‍സിംഗ്, എ.കെ.ആന്റണി, അഹമ്മദ്‌പട്ടേല്‍, വയലാര്‍രവി, രാഹുല്‍ഗാന്ധി, ആദിയായ പുണ്യാളത്തികളും, പുണ്യാളന്മാരും, അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. സുഖം, സുഖകരം, സ്വര്‍ഗ്ഗീയസുന്ദരം, എന്ന് മൂളിപ്പാടി നാസാരന്ദ്രങ്ങളെ ദുര്‍ഗന്ധം വലിച്ചു കയറ്റാന് ‍വിട്ടു കൊടുത്തു കൊണ്ട് ഇന്ത്യയെ മുഴുവന് ‍നാറ്റിക്കാന് ‍ഗാന്ധിയുടെയും, നെഹ്രുവിന്റെയും ഈ ദുരന്ത കാലത്തെ പിന്മുറക്കാര് ‍വിയര്‍പ്പൊഴുക്കുന്നത്‌ കണ്ട് അങ്ങ് അകലെ സസുഖം വാണരുളുന്ന ജോര്‍ജ്ജു ബുഷു പോലും കോരിത്തരിച്ചു പോയി. കോരിത്തരിപ്പ് ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടോ സഹസ്ര നിമിഷങ്ങള് ‍കൊണ്ടോ ശമിക്കാതെ വന്നപ്പോള് ‍ജൂലൈ 22 നു രാത്രിയോടെ വെള്ളക്കൊട്ടാരത്തില് ‍നിന്ന് അഭിനന്ദനങ്ങളുടെ മധുവൂറും ശബ്ദമെത്തി. ബുഷും കോണ്ടലീസ റൈസും ആണ് തങ്ങളുടെ ആനന്ദതുന്ദിലിതമായ മനസ്സില് ‍ഇരച്ചു കയറുന്ന പുളകത്തിന്റെ പറഞ്ഞാലും പറഞ്ഞാലും തീരാത്ത സുഖം മന്‍മോഹന്‍സിംഗിനെയും സോണിയാ ഗാന്ധിയെയും അറിയിച്ചു കൊടുത്തത്.ആനന്ദ കടലില്‍നീരാടാന് ‍ഇനിയെന്ത് വേണം ഉലകില്‍! വാര്‍ത്ത പരന്നൊഴുകി. വെള്ള കൊട്ടാരത്തില്‍നിന്ന് ബുഷിന്റെ അഭിനന്ദനം എത്തിയിരിക്കുന്നു.ഈ വാര്‍ത്ത കേട്ട് കൊണ്ഗ്രെസ്സുകാരുടെ കര്‍ണ്ണങ്ങള് ‍കുളിരണിഞ്ഞു.കൊണ്ഗ്രെസ്സുകാരായ കൊണ്ഗ്രെസ്സുകാര്‍ക്കൊക്കെ ഉള്പ്പുളകത്താല് ‍വികാരവിവശരായി. ഇന്ത്യയില്‍ആ സമയം രാത്രി വളരുകയായിരുന്നു.കനത്ത ഇരുട്ട്. അമേരിക്കയില് ‍വെള്ള കീറുകയായിരുന്നു. ഇന്ത്യ ദയനീയമായി തോറ്റതിന്റെ കനത്ത ഇരുട്ട്, ജനാധിപത്യം ഒരശ്ലീലമായി മാറ്റിയതിന്റെ ഇരുട്ട്, ഇന്ത്യയുടെ സംസ്കാരവും മര്യാദ ശീലങ്ങളും മാന്യതയും തകര്ന്നടിഞ്ഞതിന്റെ ഇരുട്ട്, പണം കൊടുത്തു വാങ്ങാവുന്ന ജനാധിപത്യ കാവല്ക്കാരെയും കോടികള് ‍ഉയര്‍ത്തി കാണിക്കപ്പെട്ട ജനാധിപത്യ ശ്രീകോവിലിന്റെയും "മഹിമ" കണ്ട് ലോകം ഞെട്ടിത്തെറിച്ചതിന്റെ അന്ധകാരം, ആ അന്ധകാരത്തില് ‍അപമാനിതയായ ഇന്ത്യ തല കുനിച്ചു നിന്നു. അമേര്ക്കക്കാരന് തങ്ങള്‍ ഒരുക്കിയ കെണിയില്‍ സഹസ്രാബ്ദങ്ങളുടെ പാരമ്പര്യം ഉള്ള ഒരു രാജ്യം മത്സര ബുദ്ധിയോടെ വന്നു പതിച്ചതില്‍ നിന്നുയര്‍ന്ന വിജയത്തിന്റെ വെള്ള കീറല്‍. അടിമകളാകാന്‍ ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണാധികാരികള്‍ വെമ്പി നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോഴുണ്ടായ വെളിച്ചം. കാല്‍മുട്ട് കുത്തി, മൂക്ക് കൊണ്ട് "ക്ഷ" വരച്ച്, ഇരുകൈകളും മാറില്‍ പിണച്ച്, യാചനാ ഭാവത്തോടെ 'തങ്ങളെ അടിമകള്‍ ആക്കൂ' എന്ന കൊഞ്ചലോടെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യയുള്ള രണ്ടാമത്തെ രാജ്യം വന്നു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ആര്‍ക്കാണ് രോമാഞ്ചമുണ്ടാവാതിരിയ്ക്കുക! ഇനി രോമാഞ്ചമുണ്ടായില്ലെങ്കില്‍ അത്തരക്കാര്‍ക്ക് സാരമായ തകരാറുണ്ടെന്ന് ഒരു വൈദ്യനും പറയാതെ തീര്‍പ്പ് കല്പ്പിക്കാവുന്നതാണ്. ഇന്ത്യയെ ഇരുട്ടിലാക്കിയ ശേഷം കൊണ്ഗ്രെസ്സുകാര്‍ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു, ഉമ്മ വച്ചു, തുള്ളിച്ചാടി.രാത്രിയില്‍ കൊണ്ഗ്രെസ്സുകാര്‍ പൂത്തിരി കത്തിച്ചു. കമ്പകെട്ടു നടത്തി, പോരാഞ്ഞ് കുതിരകച്ചവടം എന്നൊക്കെ പറയുന്നത് കൊണ്ട് കുതിരയെ അണിയിച്ചൊരുക്കി നിര്‍ത്തി ചുറ്റിലും നൃത്തം വച്ചു. കുതിര കുതറി. കുതിരയ്ക്കും കലി കയറുമെന്ന് കൊണ്ഗ്രെസ്സുകാര്‍ക്ക് മനസ്സിലായി. ബുഷിനെ പിടിച്ചു കേട്ടുമെന്നോക്കെ പറയുന്ന ധൈര്യശാലികളായ കൊണ്ഗ്രെസ്സുകാര്‍ പിന്തിരിഞ്ഞോടി. കുതിര കൊപിയ്ക്കാതിരിയ്ക്കുന്നതെങ്ങനെ? കൊണ്ഗ്രെസ്സുകാര്‍ക്ക് മാനഭിമാനങ്ങള്‍ ഇല്ലെന്നു കരുതി കുതിരയ്ക്കതില്ലാതെ വരുമോ? കുതിരകച്ചവടം എന്നാണ് ചാക്കുപിടിത്തവും കുതികാല്‍ വെട്ടും പോലുള്ള നെറികെട്ട പണികള്‍ക്ക് പേരിട്ടു വിളിച്ചത്.കുതിരയുടെ കച്ചവടം ഇത്ര ഗതികെട്ട നിലയില്‍ അല്ലെന്ന് ആര്‍ക്കാണ് അറിയാത്തത്? പോത്ത് കച്ചവടം പോലും ഇതിനെക്കാള്‍ മെച്ചമായി നടക്കുമ്പോള്‍ ഈ വൃത്തിഹീനമായ പരിപാടിയ്ക്ക് കുതിരകച്ചവടം എന്ന് പേരിട്ടു വിളിച്ചാല്‍ കുതിര കലഹിയ്ക്കാതിരിയ്ക്കുമോ? ചാക്കുകള്‍ കണ്ടാല്‍ ഇനി മേല്‍ ചവിട്ടി മെതിച്ചു പോകരുത്. വെറും "ചാക്കെന്ന" പുച്ഛഭാവം അരുത്. കറന്‍സികള്‍ പുഷ്പിയ്ക്കുന്ന വിളഭുമിയാണ് ചാക്കുകള്‍.നൂറല്ല, ആയിരമല്ല, പതിനായിരമല്ല, ലക്ഷമല്ല, കോടികള്‍ വിളയുന്ന ഒന്നായി ചാക്ക് പുരോഗമിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. "ചാക്കില്‍ കയറൂ,ചാക്കില്‍ കയറൂ, കോടികള്‍ കോടികള്‍ സമ്മാനം, ഇന്ത്യയെ പണയം വയ്ക്കാനായി ഒപ്പം ഒപ്പം വന്നോളൂ,കോടികള്‍ കോടികള്‍ സമ്മാനം", ഇതാണ് കൊണ്ഗ്രെസ്സുകാര്‍ ഊണിലും ഉറക്കത്തിലും ഉണര്‍വിലും വിളിച്ചു പറയുന്ന മുദ്രാവാക്യം. ഗാന്ധിതലയുള്ള ആയിരത്തിന്റെ നോട്ടുകള്‍ ഞെരുങ്ങി ഞെരുങ്ങിയിരുന്ന കെട്ടുകള്‍, ഒരു കോടി രൂപ. പാര്‍ലമെന്റില്‍, ലോകം കണ്ണും, കാതും കൂര്‍പ്പിച്ചിരിക്കുന്ന വേളയില്‍ എടുത്തുയര്‍ത്തപ്പെട്ടു. ഇന്ത്യന്‍ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ വില കൂടിയാണ് അത്. അത്ര വിലയേ ഇന്ത്യന്‍ ജനാധിപത്യത്തിനുള്ളൂ എന്ന് കണ്ടു മന്മോഹനും, സോണിയയും, മീരകുമാറും ആനന്ദം കൊണ്ടു. ഇത് മൂന്നു ബി ജെ പി ക്കാര്‍ എടുത്തുയര്‍ത്തിയ കോടികള്‍. അവര്‍ക്ക് കിട്ടിയത് മുഴുവന്‍ അവര്‍ കൊണ്ടു വന്നിരിയ്ക്കുമോ? ബി ജെ പി ക്കാര്‍ അത്രയ്ക്ക് മണ്ട രോഗം ബാധിച്ചവരാകാന്‍ തരമില്ല. ഇരുപതോളം പേര്‍ മാറി വോട്ടു ചെയ്തു. മാറി വോട്ടു ചെയ്യാനും, മാറാതെ വോട്ടു ചെയ്യാനും വയ്യാത്തത് കൊണ്ട്‌ വരാതിരുന്നു. ബുഷിനും അമേരിക്കയ്ക്കും കൊണ്ഗ്രെസ്സിനും വേണ്ടി പ്രയത്നിച്ചു. അവര്‍ക്ക് കിട്ടിയ കോടാനു കോടികള്‍ എത്ര? കണ്ടതെത്രയോ തുച്ഛം, കാണാനിരിയ്ക്കുന്നതോ? ഐസ് മലയുടെ കാര്യം ഓര്‍ത്തു നോക്കൂ.കപ്പലുകളെ തകര്‍ക്കുന്ന ഐസ് മലകള്‍ മുങ്ങി ത്താണ് കിടക്കുകയാണ്. ഇന്ത്യന്‍ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ശരിയായ വില മുങ്ങിത്താന്നിരിയ്ക്കുന്നു. ഗാന്ധി, അങ്ങ് എന്ത് പാപം ചെയ്തു എന്ന് വിലപിയ്ക്കുവാന്‍ പോലും ഗാന്ധി തലയുള്ള നോട്ടുകള്‍ പറന്നു കളിയ്ക്കുമ്പോള്‍ ഒരു കൊണ്ഗ്രെസ്സുകാരനും ശേഷിക്കുന്നില്ല. കേഴുക! പ്രിയനാടെ! എന്ന് നല്ല മനസ്സുള്ളവര്‍ക്ക് കരയാവുന്നതാണ്.അത്തരക്കാരുടെ കരച്ചിലിന് ഇതുവരെ കപ്പം ചുമത്തിയിട്ടില്ല. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനാധിപത്യ രാജ്യം, അഞ്ചു പതിറ്റാണ്ടിലേറെ കാലം ജനാധിപത്യം അഭംഗുരം നിലനിന്ന രാഷ്ട്രം, ഈ പറച്ചിലുകളുടെ അര്‍ത്ഥമില്ലായ്മ ബോധ്യപ്പെടുത്തി തന്ന 'മഹാ' മനുഷ്യരാണ് സോണിയയും, മുലായവും, മന്മോഹനും, ആന്റണിയും. അമര്‍ സിംഗിന്റെ ഒരു പെട്ടിയുടെയോ, അനില്‍ അംബാനിയുടെ ഒരു ഫോണ്‍ വിളിയുടെയോ, സുബോധ കാന്തിന്‍റെ ഹോട്ടല്‍ മുറിയിലെ ശീതളിമയുടെയോ,അഹമ്മദ്‌ പട്ടേലിന്റെ പണം എറിയലിന്റെയോ വലുപ്പം ഇന്ത്യന്‍ ജനാധിപത്യത്തിന് ഇല്ലെന്ന് അവര്‍ തെളിയിച്ചു തന്നു. പണമെന്നു കേട്ടാല്‍ കണ്ണടയ്ക്കും,അഴിമതിയെന്ന് കേട്ടാല്‍ ഹൃദയം പൊട്ടും. ആദര്‍ശത്തിന്റെ പളുങ്ക് പാത്രമാണ് നന്മയില്‍ നന്മ നിറഞ്ഞവനായ എ.കെ ആന്റണി. കോടികള്‍ കുതിച്ചു മറിയുമ്പോള്‍, കാലുകളില്‍ കാള്‍ലൂയീസിനെക്കാള് വേഗതയുള്ളവര്‍ ലോങ്ങ്‌ ജമ്പ് കളിയ്ക്കുമ്പോള്, സെര്‍ജി ‍ ബുബ്കയെക്കള്‍ ഉയരത്തില്‍ ചാടി മറുകണ്ടത്തിലെത്തി മദിയ്ക്കുമ്പോള്‍, ശ്രിംഗാര ചിരിയുമായി ആന്റണി നോക്കിയിരുന്നു. കോടികള്‍ വിജയം കൊണ്ട്‌ തരുമ്പോള്‍, വിജയോന്മാദം മുഖത്ത് തുടിച്ചു നിന്നു. ആദര്‍ശവും, ആന്റണിയും ജയിക്കട്ടെ. വിദര്‍ഭയിലെ കലാവതി എന്ന വിധവയുടെയും കുട്ടികളുടെയും പട്ടിണി മാറാന്‍ ആണവോര്‍ജ്ജം വേണമെന്ന അത്യുഗ്രന്‍ കണ്ടുപിടിത്തതിലൂടെ 'നവീന ഇന്ത്യയുടെ കണ്ടെത്തല്‍"കാരന്‍ രാഹുല്‍ ഗാന്ധി ബുഷിന്റെ ഓമനയായി. ഈ കണ്ടു പിടിത്തതിന്റെ പേരില്‍ ഐന്‍സ്ടീന്റെയും , ഡാര്‍വിന്റെയും, ഐസക് ന്യുട്ടന്റെയും പട്ടികയിലെ മുന്‍ നിരക്കാരന്‍ ആയി രാഹുല്‍ ഗാന്ധി വളര്ന്നതിലും,കൊണ്ഗ്രെസ്സുകാര്‍ക്ക് പെരുത്ത സന്തോഷം. പണത്തേക്കാള്‍ വലുതല്ല ജനാധിപത്യം എന്ന് ഗോഖലയുടെയും, തിലകന്റെയും, ഗാന്ധിജിയുടെയും, നെഹ്രുവിന്റെയും, മൌലാന അസാദിന്റെയും പേര് പിച്ചും പേയുമായി പറഞ്ഞു നടക്കുന്ന ഇന്നത്തെ കൊണ്ഗ്രെസ്സുകാര്‍ തെളിയിച്ചു കഴിഞ്ഞു. കേഡര്‍ പാര്‍ട്ടിയെന്ന പേരില്‍ അഹങ്കരിയ്ക്കുന്ന,ആര്‍ എസ് എസ് നിയന്ത്രിയ്ക്കുന്ന ബി ജെ പി യില്‍ നിന്നു പോലും എട്ടു പേര് കോടികള്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ കാള്‍ ലൂയീസുമാരും സെര്‍ജി ബുബ്കമാരുമായി. യക്ഷിയെ കണ്ടു മോഹിച്ച മാന്യന്റെ കഥ പോലെയാണ് ഇപ്പോള്‍ കാര്യങ്ങളുടെ പോക്ക്.പാലപ്പൂ മണം ഉയരുന്ന പാതിരാത്രിയില്‍, ആരോരുമില്ലാത്ത നടപ്പാതയില്‍, ധവള വേഷമണിഞ്ഞു ചിരിച്ചു കുണുങ്ങി നിന്നു "മുരുക്കാനിത്തിരി ചുണ്ണാമ്പ്' ചോദിച്ച മാദക സുന്ദരി യെ പറ്റി പലതരം സിനിമകള്‍,ഗാനങ്ങള്‍,കഥകള്‍ ഇവിടെ ഉണ്ടായി. ചുണ്ണാമ്പ് നല്‍കിയ ശേഷം സുന്ദരിയില്‍ നിന്നു എരിവുള്ള സമ്മാനം കൊതിച്ചു നിന്ന മാന്യന്‍, എല്ലും തോലുമായ കഥ അതില്‍ നിന്നൊക്കെ നാം അറിഞ്ഞു. കാലുകള്‍ ഭുമിയില്‍ സ്പര്‍ശിക്കാത്ത സുന്ദരിമാരെ കണ്ടാല്‍ ഓടണം എന്ന പഴങ്കഥ, ചുണ്ണാമ്പ് നല്‍കി കൊതിയോടെ കാത്തു നിന്ന മാന്യന്‍ മറന്നു പോയിരുന്നു. എല്ലും തൊലിയും ശേഷിച്ചു എന്നത് ബാക്കി പത്രം. ജനാധിപത്യത്തെ കോടികളുടെ തടവില്‍ വയ്ക്കുന്ന യക്ഷികള്‍ക്കും, ഇന്ത്യയെ തളയ്ക്കാന്‍ വന്ന സായ്പന്മാര്‍ക്കും ചുണ്ണാമ്പ് കൊടുത്തു നാവൂറി നില്‍ക്കുന്നവര്‍ക്കുമുള്ള പ്രതിഫലവും മറ്റൊന്നാവാന്‍ തരമില്ല. ജനാധിപത്യം കശാപ്പു ചെയ്യപ്പെട്ട വേളയില്‍ മൂകസാക്ഷിയായി നിന്നതില്‍ രോമാഞ്ചം പൂണ്ട ലോകസഭ സ്പീക്കറുടെ സാന്നിധ്യത്തില്‍ ഒടുവില്‍ മുഴങ്ങിയത് ദേശീയ ഗാനമാണ്. "ജയഹോ,ഭാരത ഭാഗ്യ വിധാതാ" എന്ന് സോമനാധും, സോണിയയും, മന്മോഹനും പാടുമ്പോള്‍, ഇന്ത്യയെ മാനിയ്ക്കുന്നവര്‍ "നിര്‍ഭാഗ്യവിധാതാ" എന്ന് പാടുകയായിരുന്നു. അങ്ങനെ പാടിയാല്‍ കൊണ്ഗ്രെസ്സുകാര്‍ക്ക് എന്ത് ചേതം? പണത്തിനും, ഭരണത്തിനും ബുഷിനും മേലെ പറക്കുന്ന ഒരു പരുന്തും ജനിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് കൊണ്ഗ്രെസ്സുകാര്‍ക്ക് അറിയാം. ================= (ജൂലൈ 28, 2008)